Evvelce "Kelimeler ile yaratılış" başlıklı bölümde ve diğer birçok bölümde incelendiği üzere düşüncenin özü olan kelimeler yaratılışın da özü yani kaynak kodu niteliğindedir.
İdealizm, gerçekliğin, var oluşun, varlığın temelinde ruhun, bilincin, düşüncenin yani "kelimelerin" yattığını kabul eden, gerçekliğin özünü "Materyalizm"de yani madde planında, cisimler dünyasında değil, maddesel olmayan varlıkta arayan ve maddeyi, bilincin, düşüncenin, kelimenin bir yansıması, bir tezahürü, bir görünüş biçimi olarak inceleyen felsefi görüştür. Bu felsefi yaklaşımın öncüsü ise "Platonizm" kavramının oluşmasına vasıta olan Yunan filozof Platon'dur.
Platonizm, beş duyu (görme, işitme, dokunma, tatma, koklama) ile algılanan dünyanın değişken, eksik ve aldatıcı olduğu, idealar (düşünceler) dünyasının ise "değişmez", mükemmel ve "gerçek" olduğunu savunan bir felsefi yaklaşımdır ki esasen bu da gerçeği temsil etmektedir.
Zira, gerçek alem olan ruhsal alemde / düşünceler (kelimeler) aleminde yani İdealar Planında (Kur'an diliyle "İndallah" veya "Ledün"), kaba madde planındaki düalite algısına dayalı entropi döngüsü yani bozulma, çürüme, yok olma algısı yaratan haller söz konusu olmayıp, kaba madde algısına göre sadece latif halden hale geçişler söz konusudur.
Temel yaratılış düşüncesinin / kelimesinin değişmezliği ise En'am suresinin aşağidaki ayetinde bildirilmektedir.
10/82 Ve yuhikkallahul hakka bi kelimatihi ....
( ..... Allah gerçeği kelimeleri ile gerçekleştirir. )
6/34 ... la mubeddile li kelimatillah ....
(... Allah’ın kelimelerini değiştirebilecek yoktur. ....)
Ayrıca bkz.
https://kuranilmi.blogspot.com/2025/06/kurandaki-idealizm-kodlamas.html
No comments:
Post a Comment