Nükleer Füzyon ve Güneş'teki 4 kodu

Güneş'in "ışık ve ısı üretmesi", oksijene dayalı bir kimyasal reaksiyonun (yanma) sonucu olmayıp, nükleer füzyona dayalı bir fenomendir. Güneş'in çekirdeğindeki dört Hidrojen çekirdeği (proton) nükleer füzyon (çekirdeksel birleşme) sonucunda bir Helyum çekirdeğine dönüşmektedir. Dört Hidrojen çekirdeğinin toplam kütlesi, oluşan bir Helyum çekirdeğinin kütlesinden biraz daha büyüktür. Bu kütle farkı Einstein'ın E=m.c^2 * bağıntısına göre büyük miktarda enerjiye dönüşerek Güneş'in ışığını ve ısısını oluşturmaktadır. 

(* E = Enerji, m = Kütle, c = Işık hızı)

Nükleer Füzyon

En kararlı ve ulaşılması en kolay ürünlerden biri Helyum-4 çekirdeği olduğu için 4 Hidrojen çekirdeği bir Helyum çekirdeğine dönüşmektedir.

Güneş'in çekirdeğinde her saniye yaklaşık 600 milyon ton Hidrojen füzyona girer ve yaklaşık 596 milyon ton Helyum oluşmaktadır. Aradaki "4 milyon tonluk" kütle kaybolmayıp, E = m.c^2 ilkesine bağlı olarak enerjiye (ışık ve ısı) dönüşmektedir.

Yani Güneş her saniye yaklaşık 4 milyon ton kütleyi enerjiye çevirmekte, bir başka deyişle Güneş her saniye 4x10^26 Joule seviyesinde enerji yaymaktadır.

Enerjiye dönüşen 4 Miyon ton kütle

"Güneşin ışık olduğunun" açık bir şekilde ifade edildiği ayet Nuh suresinin aşağıdaki ayetidir. 

71/16 Ve cealel kamere fihinne nuren VE CEALEŞ ŞEMSE SİRACEN

(وَجَعَلَ الْقَمَرَ ف۪يهِنَّ نُوراً وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجاً)

( Ve Ay’ı onların içinde aydınlık kıldı VE GÜNEŞ'İ IŞIK KILDI. )

Yukarıdaki ayetin tamamında ve "Şems" (Güneş) ile "Siracen" (Işık) kelimelerinde 4 nümerolojisinin bulunması yukarıdaki veriler bağlamında dikkat çekmektedir.

- "Şems" kelimesinin ebced değeri 400 olup bu sayının nümerolojik değeri 4'tür.

- Ayetteki "Siracen (سِرَاجاً) (Işık olarak) kelimesinin ebced değeri 265 olup bu sayının nümerolojik değeri de 4'tür. (2+6+5 = 13 ... 1+3 = 4)

- Ayetin ebced değeri 1687 olup bu sayının nümerolojik değeri 4'tür. (1+6+8+7 = 22 ... 2+2 = 4)

- Ayette 31 harf bulunmakta olup, bu sayının nümerolojik değeri 4'tür. (3+1 = 4)

وَ جَ عَ لَ ا لْ قَ مَ رَ ف۪ ي هِ نَّ نُ و ر اً وَ جَ عَ لَ ا ل شَّ مْ سَ سِ رَ ا ج اً

- "Güneşin ışık olduğunun" bildirildiği, ayetin son cümlesinin ebced değeri 805 olup bu sayının nümerolojik değeri de 4'tür. (8+0+5 = 13 ... 1+3 = 4)

"Ve cealeş şemse siracen" (وَجَعَلَالشَّمْسَ سِرَاجاً ) (Ve güneşi ışık kıldı.)

Boreout sendromu

"Boreout* sendromu", yetersiz zihinsel uyarılma yoksunluğu, zihinsel "boşluk", monotonluk ve amaçsızlık algısı nedeniyle gelişen ve motivasyon kaybı, kronik ilgisizlik, can sıkıntısı, duygusal tükenmişlik ve depresyon ile karakterize olan psikolojik bir sendromdur.

Bu sendrom, kölelik sisteminin çağdaş ismi olan "Şirket" oluşumuna maaş zinciriyle bağlanmış olan insanların genelinde gizli veya açık olarak var olan bir fenomendir. Zaten, oluşum temeli nimet gaspına dayalı olan "şirket" yapılanması, insanları, doğal olan, olması gereken ve onlara tekamül imkanı verecek ruhsal ve bedensel faaliyetlerinden alıkoymak, onları sahte kavramlar ve yanıltıcı telkinler ile süslenerek cazip kılınmaya çalışılmış bir kısır döngü ortamının içine hapsedip tüketmeye yönelik tesis edilmiş hipnotik bir tuzak niteliğindedir. Zira bu ortam içindeki monotonluk, anlamsızlık, sahtelik, entelektüel uyarım eksikliği, kapasite altı işlerle vakit harcanması durumu ve boşluk hissi de insanları Boreout sendromuna maruz bırakabilmektedir.

Boreout sendromu, hayatının büyük bölümü "Şirket" ortamında harcattırıldıktan sonra belirli nedenlerle bu sahte ortamın dışında kalmış olanlarda da "şimdi ne yapacağını bilememe" ve "boşluğa düşme" fenomenine bağlı olarak ortaya çıkmaktadır.

*bore (can sıkıntısı, sıkılma, sıkıntı; zihinsel boşluk) + out (dış, dışarı, dışarıda, dışarıya) 

İnsanı kötü eylemlere sürükleme potansiyeli de bulunan bu sendromdan korunmanın yegane yolu daima zihinsel ve fiziksel aktivite içinde olmak ve "yarın hayatta olmak için geçerli sebebi" keşfedebilmektir. Bu yegane sebep ise her bireyin, imkanları (bilgi, beceri, deneyim vb.) ölçüsünde "insanlara fayda sağlayacak işler" yapması, bu yolda "yorulması"dır.

İnşirah suresinin 7. ayeti konu bağlamında net mesaj vetmektedir.

94/7 Fe İZA FERAĞTE fensab

( O halde BOŞ KALDIĞINDA çalış yorul. )

94/8 Ve ila rabbike ferğab

( Ve Rab’bine yönel. )

Ayette yer alan "Rab'bine yönel." cümlesinin tefsiri, "İyilikler, iyi işler, faydalı işler yap." anlamından ibarettir. Zira bir insanın Rab'bine yönelebilmesinin başka bir yolu yoktur.

Narsistik sayı

Özünde "Kibir" (Büyüklenme, Ululanma) bulunan "Narsisizm" (Kendini beğenmişlik) kavramı kısaca, "Kendisini olduğundan büyük görme, başkalarını küçümseme, üstünlük taslama, bencillik sergileme, başkalarının duygu ve ihtiyaçlarına karşı duyarsız olma, sürekli takdir ve hayranlık bekleme" olarak tanımlanmaktadır.

Görüleceği üzere Narsisist karakterler "hep ben, ille de ben" diyen ve Kur'an terminolojisine göre de "Zalim" sıfatına uyan karakterlerdir.

Matematikte de "hep ben, ille de ben" diyen sayılar vardır. Bu sayılara "Narsistik Sayılar" denmektedir.

n basamaklı olan ve her bir basamağındaki rakamlarının n. kuvvetlerinin toplamı yine kendisine eşit olan pozitif tam sayı bir Narsistik Sayı'dır. 

İlk "narsistik sayı" üç basamaklı olan 153 sayısıdır.

153 = 1^3 + 5^3 + 3^3 = 1 + 125 + 27 = 153

Nisa suresinin 153. ayetinde Hz. Musa'ya "Bize özel kitap indir", "Bize Allah'ı göster." diyecek kadar "kibirli" ve "zalim" olan yani "narsisist" olan bir topluluktan/milletten bahsedilmesi, "narsisizim" ve "narsistik sayı" fenonenleriyle anlamsal ve sayısal açıdan uyum arzetmektedir.

Nisa 153 - Kitap sahipleri, sana, kendilerine GÖKTEN KİTAP İNDİRMENİ sual ederler. Musa’ya bundan daha da büyüğünü sual etmişlerdi de "ALLAH'I BİZE AÇIKÇA GÖSTER." demişlerdi. Böylece ZULÜMLERİNDEN dolayı onları yıldırım yakaladı. Sonra, o kendilerine gelen açık delillerin ardından dişi buzağıyı edindiler de onları bundan affettik. Musa’ya açık delil verdik. 

"Zionizm/Siyonizm (Tanrı gibi olmacılık)" kavramının özünde de narsisizm mevcuttur. Zira bu kavram, bir topluluğun/ milletin kendilerini diğer insanlardan üstün görmelerini, hatta kendilerini onların ilahı addetmelerini, diğer insanları kendilerine hizmet etmeleri için yaratılmış ve gerektiğinde harcanabilir mahluklar olarak görmelerini temsil etmektedir.

Palindromik sayılar

"Palindromik" kelimesi, soldan sağa ve sağdan sola okunduğunda aynı kalan kelime, cümle veya sayı dizisini ifade eden bir sıfattır.

palindromik : gre. * palin (yine, tekrar, geri) + dromos (koşu, koşma, yön, yol)  + ikos (ile ilgili, -a ait)

Örneğin 1221 sayısı veya "kayak" kelimesi palindromik özelliğe sahiptirler.

1 sayısı palindrom üretim mekanizmalarında temel yapı taşı niteliği arzetmektedir. (11x11 = 121, 111x111 = 12321 .... vb.)

Tüm çift basamaklı palindromlar 11'in katı olma özelliğine sahiptirler.

Kur'an'daki ayetler 1/1, 34/5 vb. gibi kodlanmakta olup, bu kodlar birer sayı gibi düşünüldüğünde (örneğin 22/12 ... 2212) toplam palindromik ayet kodu adedi 217 olmaktadır. 

Nümerolojik değeri 1 olan 217 sayısı, "Allah" kelimesinin Kur'an'daki tekrar adedini temsil eden ve nümerolojik değeri yine 1 olan 2701 sayısındaki rakamlardan oluşmaktadır.

Palindromik ayet kodları; 

1/1,2/2,2/12,2/22,2/32,2/42,2/52,2/62,2/72,2/82,2/92,2/112,2/222,3/3,3/13,3/23,3/33,3/43,3/53,3/63,3/73,3/83,3/93,3/113,4/4,4/14,4/24,4/34,4/44,4/54,4/64,4/74,4/84,4/94,4/114,5/5,5/15,5/25,5/35,5/45,5/55,5/65,5/75,5/85,5/95,5/115,6/6,6/16,6/26,6/36,6/46,6/56,6/66,6/76,6/86,6/96,6/116,7/7,7/17,7/27,7/37,7/47,7/57,7/67,7/77,7/87,7/97,7/117,8/8,8/18,8/28,8/38,8/48,8/58,8/68,9/9,9/19,9/29,9/39,9/49,9/59,9/69,9/79,9/89,9/99,9/119,10/1,10/101,11/1,11/11,11/111,12/1,12/21,13/1,13/31,14/1,14/41,15/1,15/51,16/1,16/61,17/1,17/71,18/1,18/81,19/1,19/91,20/2,20/102,21/2,21/12,21/112,22/2,22/22,23/2,23/32,24/2,24/42,25/2,25/52,26/2,26/62,26/162,27/2,27/72,28/2,28/82,29/2,30/3,31/3,31/13,32/3,32/23,33/3,33/33,34/3,34/43,35/3,36/3,36/63,37/3,37/73,37/173,38/3,38/83,39/3,40/4,41/4,41/14,42/4,42/24,43/4,43/34,44/4,44/44,45/4,46/4,47/4,48/4,49/4,50/5,51/5,51/15,52/5,52/25,53/5,53/35,54/5,54/45,55/5,55/55,56/5,56/65,57/5,58/5,59/5,60/6,61/6,62/6,63/6,64/6,65/6,66/6,67/6,68/6,69/6,70/7,71/7,71/17,72/7,72/27,73/7,74/7,74/47,75/7,76/7,77/7,78/7,79/7,80/8,81/8,81/18,82/8,83/8,84/8,85/8,86/8,87/8,88/8,89/8,90/9,91/9,92/9,93/9,96/9,100/1,111/1

Yukarıdaki sayılarda en çok tekrarlanan rakam 105 tekrar ile yine 1 rakamıdır.

1 : 105 kere

2 : 97 "

3 : 85 "

4 : 78 "

5 : 76 "

6 : 69 "

7 : 71 "

8 : 57 "

9 : 49 "

0 : 15 "

105 sayısının nümerolojik değeri 6 (1+0+5 = 6) olup, "Allah" (اللّهُ) kelimesinin ebced değeri olan 66 sayısı da palindromik bir sayıdır.

"Ben müslümanım!" ... Emin misin?

Öncelikle başlıktaki cümlede yer alan bir kelimenin doğrusunu tekrar hatırlamakta fayda bulunmaktadır.

Tekil kişiyi niteleyen bir sıfat gibi kullanılagelen “Müslüman” kelimesi, “Seleme” (Teslim olmak, Barışa girmek, Kurtulmak, Selamete ermek) fiilinden türeme bir sıfat olan “Muslim” (Teslim olan, Barışçıl olan, Kurtulan, Selamete eren) kelimesinin sonuna Farsça çoğul eki olan “-an” ekinin gelmesiyle oluşturulmuş bir kelimedir. Dolayısıyla bu kelime, bu haliyle “Muslimler” anlamını taşımakta olup, kelimenin tekil kişiyi temsil edecek şekilde doğru kullanımı "Muslim" formudur. 

“Muslim” kelimesi ise, “sevgiye, iyiliğe, doğruluğa, bilgeliğe, yüksek ahlaka” kendini adamış yani “teslim etmiş” kişi anlamını temsil etmektedir. Zaten “İnanç” veya “Allah inancı” olarak ifade edilen kavramların özü de bu kavramlara olan inançtır. Bir başka deyişle konu, sorgulanması dahi abes olan Yaratıcı’nın varlığına inanç değil, O’nun yönlendirdiği, yukarıda belirtilen kavramlara olan inançtır. İnanç ise bilgiye, delile, akletmeye ve idrake dayalı bir haldir. Yani bilinegeldiği üzere dogmatik bir fenomen değildir.

Dolayısıyla Yaratıcıyı ve yaratılıştaki sonsuz yaşam döngülerini (ahiret) idrak etmiş olan ve yegane yaşama amacının diğer varlıklara fayda sağlamak yani iyilikler* yapmak olduğunun bilincine varmış ve bunu hem söyleme, hem de eyleme dönüştürmüş her kişi "müslim"dir.

"Muslim" sıfatı belirli bir toplululuğa mensup olmak veya "Ben müslümanım" demekle veya sadece namaz, oruç, hac gibi ritüelleri uygulamak ile kazanılan bir sıfat değildir. Zira bu ritüeller, büyük faydaları olmakla birlikte, esas "amaç" olan ruhen temizlenme, "iyi" ve "iyilikler yapan" bir birey olma yolundaki yardımcı vasıtalardır/araçlardır. Ve aracı amaç edinmek hatta bunu samimiyetsiz bir gösterişe, bir menfaat aracına dönüştürmek ise doğru yoldan sapmaya ve "Muslim" değil "Munkir" sıfatını kazanmaya vasıta olmaktadır. 

Kur'an ayetleri bu hususu çok net tanımlamaktadır.

2/62 ALLAH'A VE AHİRET GÜNÜNE (SONRAKİ GÜNE) İNANANLARDAN VE İYİLİKLER YAPANLARDAN OLAN O İNANAN YAHUDİLERE, NASIRALILARA VE SABİİLERE, artık onlara Rab’lerinin indinde kesinlikle ödülleri vardır. Onlara korku yoktur. Onlar hüzünlenmezler.)

Yukarıdaki ayet, müslim olmanın üç koşulunu net olarak bildirmektedir. 

1- Yaratıcıya inanç (idrak ve saygı)

2- Yaratılışın sonsuz yaşam döngülerini ve ruhu idrak (ahiret bilinci)

3- İyilikler yapmak 

Ve ayrıca, ayette özellikle zikredilen  Yahudi, Nasıralı vb. gibi topluluk/milliyet isimlerinin "din ismi" olmadığı, dolayısıyla dinin* "tek" olduğu ve hangi topluluktan/milletten olunursa olunsun yukarıdaki üç koşulun sağlanması durumunda "müslim" sıfatına haiz olunabileceği vurgulanmaktadır. 

(*Din = Haysiyet, Güzel ahlak, İyi işler)

Asağıdaki ayetin ilk cümlesinde "Salat/Namaz" kavramına atıfta bulunulmak suretiyle, uygulanagelen ritüellerin amaç değil araç olduğu, açık bir tasvir ile vurgulanmaktadır. Ayetin takip eden cümlesinde ise "İyilik" kavramının tanımı yapılmaktadır.

2/177 YÜZÜNÜZÜ DOĞU VE BATI YÖNÜNE ÇEVİRMENİZDE İYİLİK YOKTUR. Lakin İYİLİK, o Allah’a, sonraki güne, meleklere, kitaba, habercilere inananlara, sevdiklerine, yakınlarına, yetimlere, yoksula, yolda kalmışa, dilenenlere, boyunduruk içindekilere sevgiyle mal verenlere, duaya kalkanlara, zekatı verenlere, ahdettiklerinde ahdlerini ifa edenlere, zorlukta, sıkıntıda, darlıkta ve zor savaş zamanında sabredenleredir. İşte onlar doğrudurlar ve işte onlar sakınırlar.

Her şeyin kodu

Bu blogun başlığında, kutsal kitaplardaki ve özellikle Kur'an'daki anlamsal ve sayısal kodların tespit edilmeye ve yorumlanmaya çalışıldığı ifade edilmektedir. Ancak herhangi bir kitap, yazı veya eser de aynı yaklaşımla incelense yine bu tip kodlar, sayısal ve anlamsal uyumlar bulunamaz mı? 

Bu sorunun cevabı "Evet"'tir. 

Yaratılıştaki her olgunun ve her olayın, nitelik ve özellik açısından, ilahi nizam tarafından belirlenmiş semantik ve nümerik kodları mevcuttur. Bu kodlar, idrakli varlıklar tarafından, kurgusal anlamda bilinçli olarak belirlenmekte olduğu gibi, onların bilinci, planı ve niyeti dışında olmak üzere doğrudan ilahi nizam tarafından da belirlenebilmektedir. 

Bir şiirde, bir romanda, bir bilimsel makalede, bir filmde, herhangi bir yazı veya sözde dahi, sahibinin farkında olduğu veya olmadığı kodlar mevcuttur. Her şey kodlanmış ve adeta "kimliklendirilmiştir". Tıpkı bir sicil kaydı gibi... 

Bu "sicil kayıt" sistemine, Hinduizmde "Akaşik Kayıtlar" (Göksel Kayıtlar), Kur'an'da ise "Ümmül Kitab" (Ana Kitap / Ana Yazı) kavramlarıyla işaret edilmektedir.

Dolayısıyla yaratılışta "rastgele", "tesadüfen", "düzensizce", "anlamsızca" var olan ve vuku bulan hiçbir olgu/olay söz konusu değildir.

Ümmül Kitab'dan insana bahşedilen Kur'an ise yukarıda bahsedilen tüm olgu ve olayların kodlarını içeren bir "kozmik endeks" niteliğindedir. Nebe suresinin 29. ayeti bu hususu netleştirmektedir.

78/29 Ve kulle şey'in ahsayna hu kitaben

( Ve kitapta olmak üzere her şeyi saydık. )

Türk matematikçi Cahit Arf'e ve Sırp mühendis/mucit Nikola Tesla'ya atfedilen aşağıdaki cümleler konuya anlamsal katkı sağlamaktadır.

"Gerçekten evrenin sırrını arıyorsanız, benim yaptığım gibi sayılara gelin."

Cahit Arf

"Eğer 3, 6 ve 9'un ihtişamını bilseydiniz, evrenin anahtarına sahip olurdunuz."

Nikola Tesla

Kur'an'ın, 2/1 kodlu ayette "Huden" (Yönlendirici / Rehber) olarak nitelenmesinin sebeplerinden biri de ilahi kodları araştıranların gerçeğe, gerçek bilgiye ulaşma yolunda ilerleyebilecekleri mesajını vermektir.

Astronomik "Yay" fenomenleri

Aşağıdaki astronomik fenomenlerin ortak özelliği, tanımlarında "Yay" formunun yer almasıdır.

Kütleçekimsel Yaylar (Gravitational Arcs): 

Göreceli olarak uzaktaki bir gökadanın ışığı, önündeki çok büyük kütleli bir gök ada kümesinin kütleçekim alanından geçerken bükülmekte olup, Einstein'ın Genel Görelilik Kuramı'na dayanan bu mercekleme etkisi, arka plandaki kaynağın büyümüş, parlak ve bükülmüş "yaylar" şeklinde görünmesine yol açmaktadır.

Yay Şoku (Bow Shock): 

Yay Şoku, bir yıldızın, uzayda hareket ederken önünde oluşan manyetik alan ile bir astrofiziksel cismin manyetosferinin etkileşime girmesiyle meydana gelen "yay" şeklindeki dalga/kalkan bölgesi olarak  tanımlanmaktadır. 

Necm (Yıldız) suresinde zikredilen ve "maddesel anlam" bağlamında bir yıldızın yerküre ile yakınlaşma hareketinin, konumunun ve oluşan durumun tasvirinde yer alan "Kavseyni" (İki Yay) ifadesinin çoklu anlamlarından birinin de yukarıdaki astronomik "Yay" fenomenleri olması muhtemeldir.

53/1 Ven NECMİ iza heva

( Ve YILDIZ aşağı indiğinde.  )

.....

53/8 Summe dena fe tedella

( Sonra yaklaştı da sarktı.  )

53/9 Fe kane kabe KAVSEYNİ ev edna

( Artık mesafesi İKİ YAY kadar veya daha yakındı.  )

"Okuma"daki sükunet

Okumak, beyindeki nöronlar arası iletişimi artırarak nöroplastisiteyi destekleyen, yeni sinir ağları oluşumunu sağlayan, beynin fiziksel yapısını güçlendiren, hafızayı ve idrak mekanizmasını kuvvetlendiren, odaklanma süresini uzatan, empati ve analitik düşünme yeteneklerini geliştiren ve zihinsel/bilişsel fonksiyonları aktif tutarak yaşa bağlı bilisel gerilemeyi yavaşlatan bir fenomendir.

Okumak, dopamin, endorfin ve serotonin gibi nörotransmiterlerin salgılanmasını destekleyerek öğrenme motivasyonunu da artırmakta, stresi, kaygıyı hafifleterek rahatlama sağlamaktadır.

"Karaa" (Okumak) fiilinden türeme olan "Kur'an" kelimesinin "Okuma" anlamına gelmesi ve ayetlerde "Okumak" eyleminin "Sükunet" ile ilintilendirilmesi yukarıdaki bilimsel verilerle tam uyum arzetmektedir.

96/1 96/1 İKRE bismi rabbikellezi halak

(OKU! O yaratan Rab’binin ismi ile.)

26/192-193 ONU (Kur'an'ı) güvenilir ruh İNDİRDİ. - Uyarıcılardan olman için SENİN KALBİNE,  

48/4 İnananların İNANÇLARINI inançlarıyla ARTIRMAK için KALPLERİNİN İÇİNE SÜKUNETİ İNDİREN O'dur. ...

48/18 ... O kalplerindekini bildi de onların üzerine SÜKUNET İNDİRDİ. Onlara YAKIN AÇILIŞ isabet ettirdi.

Kur'an'ın ("Okuma"nın), sükunet (dinginlik) olduğuna ve sükunetin zihinsel/ bilişsel ve duygusal performansı "artırdığı"na yukarıdaki ayetlerde işaret edilmektedir.

"Sükunet" (Dinginlik), insanın düşük frekansın negatif tesirlerinden arınmış olmasını ve dolayısıyla frekansının yükselmesini, zihinsel/bilişsel "açılımlara", öğrenmeye ve gelişmeye hazır hale gelmesini sağlayan psikolojik bir fenomendir. 

Yukarıdaki 48/18 kodlu ayette "Sükunet" kelimesi ile birlikte "Feth" (Açılış) kelimesinin de yer alması bu hususa işaret niteliğindedir.

Bakara suresinin 248. ayetinde zikredilen ve sembolik bir ifade olan "Tabut-i Sekine" (Sükunet sandığı) kavramı, insana sükunet veren ve dolayısıyla idraki yükselme vasıtası olan ilahi kozmik bilgileri temsil etmektedir ki Kur'an bu bilgileri içeren bir kaynaktır.

Dünyanın "kanserli hücreleri"!

Kanser, muhtelif etkenlere dayalı olarak ortaya çıkan DNA hasarlarının çoğalmasına bağlı olarak hücrenin büyüme, durma ve ölüm kontrol sistemlerinin bozulmasıyla başlayan, zamanla kontrolsüz çoğalma ve yayılmaya dönüşen ve nihayetinde beden ölümü ile noktalanan bir süreç olarak tanımlanmaktadır.

Normal hücreler belli sayıda bölünüp ölürler. Kanserleşen hücreler ise "asi" ve "hırslı" bir karaktere bürünerek DNA'dan gelen "bölünmeyi durdur" sinyaline itaat etmezler ve programlı hücre ölümünü (apoptoz) engelleyerek sürekli yaşamaya başlarlar. Artık kanserli hücreler, sürekli bölünürek birikirler ve tümör adı verilen kitleleri oluştururlar.

Kanserli hücreler zaman içinde çevre dokuları da işgal ederler ve normal hücrelerin yerini alırlar. Bunun sonucunda ise, habitatları olan vücudu işlemez hale getirirerek vücudun ölmesine yani habitatlarının yok olmasına ve dolayısıyla kendi ölümlerine sebep olurlar.

Kanserleşme fenomeni, "Hırs" ve "İsyan"ın yegane sonucunun kitlesel helak olduğunun anatomik bir delili niteliğindedir.

Aşağıdaki ayetler, "dünyanın kanserli hücreleri" niteliğinde olan ve kaba madde planı dünyada "ölümsüzlük" obsesyonuna tutulmuş  insan şeytanlarına işaret etmekte ve aynı zamanda kanserleşme fenomenini de tasvir etmektedir.

2/96 Ve kesinlikle onları hayatta insanların EN HIRSLILARI olarak bulacaksın. O ortak koşanlardan HER BİRİ BİN SENE ÖMÜR SÜRMEYİ ARZULAR. ONLAR UZUN ÖMÜR SÜREREK O AZAPTAN UZAKLAŞACAK DEĞİLLERDİR. Allah o yaptıklarını görendir.

2/205 Ve BAŞA GEÇTİĞİNDE, YERDE BOZGUN YAPMAK, EKİNİ VE NESLİ HELAK ETMEK İÇİN ÇABALAR. Allah bozgunu sevmez.

5/78 .... BU, ONLARIN İSYAN ETMELERİNDEN VE HUDUDU AŞMALARINDAN DOLAYIDIR.

Küresel şirketlerin sahibi olan malum zümrenin, tekamüle dayalı yaşam döngüsünün doğal ve gerekli bir bileşeni olan yaşlanmayı, "insanlığın çözmesi gereken bir problem" olarak telkin etmelerinin ve bu bağlamda moleküler biyoloji ve genetik alanlarında milyarlarca dolarlık yatırım yapmalarının altında "insani" değil "şeytani" yani "kanserli" düşünceler yatmaktadır. Zira kendilerinin uzun yaşaması uğrunda diğer insanların yaşamlarının hiçbir önemi bulunmamaktadır. Hatta uzun yaşamalarının diğer insanların az yaşamalarına veya yaşamamalarına bağlı olduğunu düşünmektedirler. Bu düşüncedeki şeytanlar, habitatları olan ve tümüyle istila etmek istedikleri dünyayı helake sürüklemektedirler. Tıpkı bedeni helak eden kanser hücreleri gibi ....

Ets Ahayim (Hayat Ağacı) ve Sidret el Munteha

Yahudi mistisizmi olan Kabala’da evrenin yapısını, ilahi yaratılışı, ışığın en saf ilahi boyut olan Tepe Noktası'ndan (Keter) aşağıya inerek, en yoğun fiziksel dünya olan kaba Madde'ye (Malkut) ulaşımını ve insanın ruhsal tekamül yolculuğunu açıkladığı kabul edilen, belirli özellikleri ve arketipleri simgeleyen 10 küre (Sefirot) ve bunları birbirine bağlayan 22 yoldan oluşan sembollü şemaya “Ets Ahayim / Etz Hayim”* (Hayat Ağacı) adı verilmektedir. (* Etz (Ağaç) + Hayyim (Yaşam, Hayat) )

Ets Ahayim/Etz Hayim (Hayat Ağacı)

Keter (Taç) :  Saf ilahi irade ve başlangıç noktası

Hohma (Bilgelik) :  Sezgisel kavrayış ve ilahi kıvılcım

Bina (Anlayış/Akıl) :  Şekil verme ve mantıksal kavrama

Hesed (Merhamet) :  Sevgi, bağışlama ve cömertlik

Gevura (Güç/Adalet) :  Disiplin, sınır koyma ve yargı.

Tiferet (Güzellik/Uyum) :  Merhamet ile adaletin dengesi (ağacın kalbi)

Netsah (Zafer/Dayanıklılık) :  Ebediyet ve tutku

Hod (İhtişam) :  Tevazu ve form

Yesod (Temel) :  Yaratıcı enerjinin fiziksel dünyaya aktığı kanal

Malkut (Krallık/Yeryüzü) :  İçinde yaşadığımız fiziksel ve somut dünya

Kur’an’da yer alan ve bir “ağaç” ismi olan “Sidre” (Arabistan kirazı ağacı, nebk ağacı; hünnap ağacı) kelimesinin, göklerin en üst sınırında bulunduğu ve yaratılmışların bilgisinin ve yükselişinin ulaşabileceği son nokta, süptil plandaki nefsi kamil mertebesi kabul edilen metafizik sınırı ve sembolik kozmik eşiği simgelemesi, Kabala öğretisindeki “Hayat Ağacı” sembolü ile ilintili görünmektedir. “Sidre” kelimesinin, idrakli varlıkların ruhsal tekamül sınırını simgeleyecek şekilde Kur’an’da sadece iki kere yer aldığı ayetler aşağıdadır.

53/14 İnde (1) SİDRATİ (2) el (3) munteha (4) *

 ( En son varış noktası SİDRE'nin indinde. )

53/15 İnde (1) ha (2) cennetu (3) el (4) me'va (5) 

( Mekan bahçesi onun indindedir. )

53/16 İz (1) yağşe (2) el (3) SİDRATE (4) ma (5) yağşa (6) 

( Zamanında SİDRE'yi o örten örttü. )

53/17 Ma (1) zağa (2) el (3) besaru (4) ve (5) ma (6) tağa (7) 

( Gözü şaşmadı ve azmadı. )

* Sayısal analizde ”Sidre” kelimesinin “Son varış noktası” anlamı bağlamında geçtiği ilk ayet, ayet grubunun başlangıcı kabul edilmiştir.

Yukarıdaki ayet grubunda “Sidre” kelimesinin geçtiği iki ayette toplam 10 kelime (sırasıyla 4 ve 6) bulunması ve ayet grubunda da toplam 22 kelime bulunması Kabala’daki “Hayat Ağacı” sembolünün sayısal kodlarıyla uyum arzetmektedir.

Ayrıca, Kur’an’da “Enellah” (Ben Allah’ım) ifadesinin geçtiği 3 ayetten biri olan Sad suresinin aşağıdaki ayetinde, ilk ve son kez “mübarek yerdeki ağaç” ifadesi yer almakta olup, bu ayette de 10 ve 22 nümerolojisi dikkat çekmektedir. 

28/30 Fe (1) lemma (2) eta (3) ha (4) nudiye (5) min (6) şatii (7) el (8) vadi (9) el (10) eymeni (11) fi (12) el (13) buk'ati (14) el (15) mubaraketi (16) min (17) EL (18) ŞECERATİ (19) en (20) ya (21) musa (22) in (23) ni (24) ENE (25) ALLAHU (26) rabbu (27) el (28) alemin (29) 

( Oraya yettiğinde, bereketli yerdeki vadinin sağ kıyısındaki AĞAÇTAN "Ey Musa, kesinlikle ben, ben alemlerin Rab’bi Allah'ım." diye seslenildi. )

- Ayetteki “Şecerat” (Ağaç) kelimesinin sıra numarası 19 olup, bu sayının nümerolojik değeri 10 (1+9 = 10) olmaktadır.

- Ayetin kodundaki (28/30) rakamlar ile “El Şecerat” kelimesinin (ön eki ile birlikte) sıra numarasındaki (18) rakamların toplamı ise 22 (2+8+3+1+8 = 22) olmaktadır.

Kültürler arasında, bu bölümdeki gibi semantik ve nümerik uyumların yer almasının sebebi tüm bilginin kaynağının tek olmasındandır. Ancak tek olan bilginin farklı kültürlerde farklı amaçlarla ve farklı anlamlar yüklenmek suretiyle kullanılması düalitenin poztif ve negatif bileşenlerinin temsili tezahürü niteliğindedir.

Ekonomi dediğin ...

Yunanca kökenli olan "Ekonomi" kelimesinin etimolojik analizi şöyledir.

ekonomi : gre. * oikonomia (ev yönetimi, iktisat) (oikos (ev, ikametgah, yerleşim, konut, mekan, yuva, yaşam alanı, çevre) + nomia (yönetim, idare, düzenleme, yasama) (nomos (kural, yasa, kanun, ilke, düzen) + eia (isim yapım, yer ve durum eki) ) * ev veya hane yönetimi; genel olarak mal ve hizmetlerin üretimi, dağılımı ve yönetimi; iktisat, para idaresi, ev idaresi

Türkçe'de "Ekonomi" kelimesinin karşılığı olarak kullanılan, Arapça kökenli olan "İktisat" kelimesinin etimolojik analizi ise şöyledir.

iktisat : ara. * kasd, kasada (hedeflemek, yönelmek, amaçlamak, ölçülülük göstermek, tutumlu olmak, doğru yolda olmak, uygun olmak), kesad (kıtlık, eksiklik, azlık), kasd (niyet, gaye, amaç, yönelme; ölçülü olma; yolu doğru olma, doğru), maksad (amaç, hedef, gaye, niyet), muktesid (ölçülü davranan, tutumlu) * kaynakların üretimi, dağıtımı ve tüketimiyle ilgilenen bilim dalı; birey veya toplumun gelir ve giderlerinde dengeli ve ölçülü olma, ölçülülük, tasarruf, ekonomi

"Ekonomi" şu cümle ile tanımlanmaktadır.

"İnsanların sınırsız ihtiyaç ve isteklerini karşılamak için "sınırlı ve kıt kaynakların" nasıl üretileceğini, dağıtılacağını ve kullanılacağını inceleyen sosyal bilim dalı."

Yukarıdaki tanımdaki kritik kavram "sınırlı ve kıt kaynaklar" kavramıdır. Yani bu tanıma göre dünyadaki maddi imkanlar, insanın "sınırsız"?!* ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda değildir.

Bu ifade doğru mudur? Değildir.

Bu tanım esasen, nimetlerin (kaynaklar) kısıtlı olduğu algısını zihinlere zerk edebilmek için kurgulanmış şeytani bir telkin cümlesidir. (*İnsanın sınırsız olan ihtiyacı, sadece ilme olan manevi ihtiyaçtır.)

Dünyadaki nimetler, insanlar onları birbirlerinden esirgemediği müddetçe, "sınırlı" ve "kıt" değil aksine "sınırsız" ve "bol"dur. Bunun en net delili toprağa atılan bir tohum tanesinden binlerce ürünün elde edilebilmesidir.

8/53 Allah, bir kavime verdiği nimeti, onlar nefislerindekini değiştirmedikçe değiştirmez.

Bir şeytani zümre tarafından insanların her gün duymak zorunda bırakıldıkları para, nakit, kredi, faiz, kâr, vade, sermaye, borsa, banka vb. gibi "ekonomik" kavramlar esasen batıl olan ve sadece insanların, mahrumiyete (yoksunluğa) dayalı bir sistem içerisinde tahakküm ve kontrol altına alabilmesi için kullanılan, kök anlamlarından uzaklaştırılarak terimleştirilmiş kelimelerdir.

Acı üreten tüm suçların ve günahların kök sebebi "kibir" ve dolayısıyla "nimette üstün olma" obsesyonudur.

Aşağıdaki ayetler konu bağlamında, üzerinde düşünülmesi gereken mesajlar vermektedir.

41/10 Ve "Orada, onun üstünde dağlar oluşturdu. Orada bereket verdi. Orada, GIDALARI, AZIKLARI, araştıranlar için dört günde EŞİT OLARAK DÜZENLEYEREK ÖLÇÜLENDİRDİ."

16/71 Ve Allah, RIZIKLARDA BAZINIZI BAZINIZA ÜSTÜN KILDI. Ancak o üstün kılınanlar rızıklarını o ellerinin malik olduklarına VERMEZLER Kİ ONDA (RIZIKTA) EŞİT OLSUNLAR. Yani Allah’ın nimetini inkar mı ediyorlar?

Şimdi yukarıdaki iki ayet ile ilgili şu soru akla gelebilmektedir. "E ilk ayette eşit verdik diyor, ikinci ayette bazılarınızı rızıkta üstün kıldık diyor. Bu bir çelişki değil mi?"

Bu soru, bir algı ve idrak sınavı niteliği de arzeden Kur'an'ın kurgusal yapısının ve içerdiği, "kendisine akıl bahşedilmiş insanın, kendi kaderini belirlemede etkili olabileceği ve bunun da onun yegane sınavı olduğu" mesajının idraki açısından önem arzetmektedir.

İkinci ayette yer alan "rızıkta bazınızı üstün kıldık" cümlesi, belirli koşulların hasıl olmasına bağlı olarak bazı insanların nimet fazlalığına erişmiş olma durumunun söz konusu olabileceğini bildirmektedir. Aynı ayetin devamında ise, bir şekilde nimet fazlalığı içinde kalanların herhangi bir nedenle ilahi nizam tarafından "kayırıldıklarını" ve "özel olduklarını" zannetmemeleri aksine nimette eşitliği sağlama işlevlerini, görevlerini yerine getirmeleri gerektiği bildirilmektedir.

2/219 ... Sana NEYİ HARCAYACAKLARINI SUAL EDERLER. De ki: "FAZLASINI VE İYİSİNİ." İşte Allah ayetlerini size böyle açıklar. Umulur ki düşünürsünüz.

Peki o ""rızıkta üstün kılınanlar", eşitlik olsun diye "fazlasını ve iyisini" insanlara verirler mi? Bunun cevabı da aşağıdaki ayetlerdedir.

38/23 Kesinlikle bu benim kardeşim. Ona doksan dokuz dişi koyun ve bana bir dişi koyun. "Onu da bana ver." dedi. ...

104/2-3 O malı toplayan ve onu adet adet sayan - Malının onu ebedi kılacağını sanar.

Netice itibarıyla insan, "gaspına kılıf" olarak kullandığı "ekonomi" bahanesini bir kenara bırakıp, herkes için mutluluğun ve huzurun kaynak kodu olan "eşit paylaşımın" sonsuz faydasını idrak edip özümsemediği sürece hep isyan ettiği kaderinin senaryosunu yazmaya devam edecektir.

Rüya ve Ahiret deneyimi

"Ruya" kelimesi "Ra" (Görmek) kökünden türeme olan ve "Görüm" anlamına geken bir kelimedir.

"Ahiret" ise "Ahir" (Sonraki, Öteki, Diğeri) kelimesinden türeme olan ve "Sonraki durum" anlamına gelen bir kelimedir.

Rüya fenomeni, madde planındaki bedenli yaşamın yegane yaşam koşulu olmadığını ve bedensiz yaşamın mevcudiyetini insana idrak ettirebilmek için bahşedilmiş bir nimettir. 

Uyku/Rüya hali, Uyanık/Ayık halden "sonraki" (ahiri) bir haldir. Dolayısıyla bir anlamda "ahiret"tir. Yani "ölüm sonrası yaşamın" nasıl olacağının sezgilerini veren,  maddi dünya hayatının izlerini de içeren, imgelerden, kelimelerden ve duygulardan oluşan ve bedende fizyolojik etkileri de olan bir yaşam hali ve ruhsal plan deneyimi gibidir. 

Kelime, sayı, ses vb. iletisi yoluyla duygu/düşünce telkini, bilinç değişimi ve gerçeklik deneyimi sağlayan nöropsikolojik fenomenin ismi olan Yunanca kökenli "Hypnosis (Hipnoz)" kelimesinin "Uyku hali" anlamına gelmesi de konu bağlamında mesaj içermektedir.

Rüyanın "hiç uyanmak istenmeyecek kadar derin bir huzur" veya "derhal uyanmak istenecek kadar yoğun bir azap" olabilme özelliği de "ahiret" / "ahir yaşam" kavramı ile uyum arzetmektedir. Bu iki halin sonsuzluk algısı yaratan bir süre boyunca devamlılığı da, esasen ruhsal hal tanımı olan "cennet" ve "cehennem" kavramlarının temsilidir. 

Aşağıdaki ayetler, "uykunun ölüm", "rüyanın" ise "gerçek" bir yaşam olduğunu teyid eder niteliktedir.

6/60 Ve SİZİ GECE VEFAT ETTİREN ve gündüz ne açığa çıkardığınızı bilen, sonra isimlendirilmiş belirli vade tamamlansın diye onun içinde SİZİ DİRİLTEN O'dur. Sonra dönüşünüz O’nadır. Sonra o yapmakta olduklarınızı size haber verir.

48/27 Allah RÜYAYI resulüne GERÇEKLE DOĞRULADI. ...

Ayrıca bkz.

https://kuranilmi.blogspot.com/2026/02/ruhsal-yasam-algoritmas.html?m=1

40 olunca

40 sayısı bilimsel bağlamda kritik "eşik" ve "tamamlanma, olgunlaşma" kavramları ile uyumlu niteliğe sahiptir. Örneğin ;

1- Nörolojide (Sinirbilimde) yaklaşık 40 Hz civarı beyin dalgaları (gamma bant aktivitesi) dikkat, algı bütünlüğü ve bilinçli işlemleme ile ilişkilendirilmektedir. “40 Hz senkronizasyonu” fenomeni Alzheimer araştırmaları gibi alanlarda da incelenmektedir. 40 Hz uyarımının farklı beyin bölgeleri arasındaki elektriksel senkronizasyonu güçlendirdiği gözlemlenmektedir.

2) İnsanda gebelik süresi ortalama yaklaşık 40 hafta sürmekte olup, bu süre klinik obstetrikte standart referans değerlerden biri kabul edilmektedir.

3) Vücut sıcaklığında 40 °C ve üzeri, “yüksek ateş / hipertermi” açısından tehlike arzeden ve organ fonksiyonlarını zorlayabilecek klinik bir eşik olarak kabul edilmektedir.

4- Tıbbi bir terim olan "Karantina" kelimesinin kökeni, Latince "Quadraginta" (Kırk) (quadri/quattuor (dört) + ginta (onluk hane eki) ) kelimesinin İtalyanca telaffuzu olan "Quarantena" (Kırk) kelimesidir. Karantina uygulamasının kökeni ise 14. yüzyıldaki veba salgını sırasında Venedik Cumhuriyeti'nin, limana yanaşan gemilerin hastalıktan arınmış olduklarından emin olunabilmesi için gemileri liman açıklarında 40 gün boyunca bekletmesi kuralına dayanmaktadır.

Konuşma dilinde yer alan "Kırk yılda bir", "Kırk yıl hatırı olmak", "Kırkından sonra azanı ...", "Kılı kırk yarmak", "Kırkı çıkmak", "Kırk gün kırk gece", "Kırk yıllık Kâni, olur mu Yani?", "Kırk kere söylemek" vb. gibi deyişlerde de hep "döngü, periyod, safha, eşik, tamamlanma, olgunlaşma" anlamı yer almaktadır.

Kutsal kitaplarda da 40 sayısı "eşik", "döngü", "tamamlanma süreci" bağlamında yer almaktadır.

Kur'an;

2/51 Ve zamanında Musa’ya KIRK GECE vaad ettik.

5/26 "Kesinlikle orası, KIRK SENE onlara haram kılınandı.

7/142 ... Böylece Rab’binin zamanı KIRK GECEye tamamlandı. ...

46/15 ... Nihayet olgunluğuna eriştiğinde ve KIRK SENESİNE eriştiğinde "Rab’bim, o bana ve anne babama bol bol verdiğin nimetine şükredeyim ve razı olduğun, hoşlandığın iyilik yapayım diye bana öğüt ver. Benim için, soyumdan olanları iyileştir. Kesinlikle ben sana tabi oldum. Kesinlikle ben teslim olanlardanım." der.

Tevrat;

1-Genesis-7-12 Ve yağmur, KIRK GÜN KIRK GECE yeryüzünün üzerinde kaldı.

1-Genesis-7-17 Tufan KIRK GÜN sürdü. Çoğalan sular gemiyi yerden yukarı kaldırdı.

1-Genesis-50-3 Bu iş KIRK GÜN sürdü. Mumyalama için bu süre gerekliydi.

2-Exodus-16-35 İsrailliler yerleştikleri Kenan topraklarına varıncaya dek KIRK YIL man yediler.

2-Exodus-24-18 Musa bulutun içinden dağa çıktı. KURK GÜN KIRK GECE dağda kaldı.

İncil;

40-Matthew-4-2 İsa KIRK GÜN KIRK GECE oruç tuttuktan sonra acıktı.

41-Mark-1-13 İsa çölde kaldığı KIRK GÜN boyunca Şeytan tarafından denendi. Yabanıl hayvanlar arasındaydı, melekler O'na hizmet ediyordu.

44-Acts-1-3 İsa, ölüm acısını çektikten sonra birçok inandırıcı kanıtlarla elçilere dirilmiş olduğunu gösterdi.

Ayrıca Babil döneminde, Ülker (Pleiades/Yedi Kız Kardeş) kümesi yakından takip edilirdi. Bu yıldız kümesi yaklaşık 40 gün boyunca) gökyüzünden kaybolur ve çıplak gözle görülemezdi. "Kırk gün ortadan kaybolma ve yeniden doğma" olayı tarımsal takvimleri, mevsim geçişlerini ve yeniden doğuş inançlarını şekillendiren en önemli astronomik fenomendi.

Venüs gezegeni de Güneş'in arkasında kalıp sabah veya akşam yıldızı olarak tekrar doğmadan önce yaklaşık 40 günlük bir görünmezlik (gerileme/retrodan çıkış) süreci geçirmektedir.

Bazı okült ezoterik cemiyetlere üye olabilme yaşının en az kırk olması da "olgunlaşma" kavramı ile ilintilidir. Bu durum da, yukarıda yer alan 46/15 kodlu ayetteki "hidayete erme yaşı olan kırk yaş" ile ilintilidir. (Ayetteki "kırk sene" ifadesi genellemeyi temsil etmekte olup, elbette istisnalar mevcuttur.)

Kripto meselesi

"Kripto" kelimesi, Yunanca kökenli olan "Kryptein" (Gizlemek, Saklamak, Örtmek) fiilinden türeme olan ve "Gizli, Saklı, Örtülü" anlamına gelen bir kelimedir.

Bu kelime, genel çerçevede, "gizli, şifreli, kodlanmış, saklı olan şey" anlamını temsil etmekte ve özellikle şifreleme sistemleri, kriptografi ve dijital para birimleri (cryptocurrency) kapsamında bir ön ek ve kavram olarak kullanılmaktadır.

"Kripto" kelimesi, genel kullanımda "Gerçek kimliğini, düşüncesini, niyetini, hedefini, planını ifşa etmeyen ve oluşturmaya çalıştığı algının tam aksine tutum, düşünce ve eylem içerisinde olan" anlamında bir sıfat olarak da yer almaktadır. ( Örneğin "Kripto ajan" (Esasen başka bir organizasyonun ajanı veya muhbiri olup, içinde bulunduğu organizasyona hizmet eder gibi görünen) )

"Aldatma elçisi" niteliğindeki Kripto şahsiyetlere yaşamın her alanında rastlamak mümkündür. Bunların en tehlikelileri, insanların hayatlarını büyük ölçüde etkileyecek kararları verme yetkisini ve mevkisini bir şekilde elde etmiş olanlardır. Zira insanlığın en büyük sorunlarından biri ve belki de en büyüğü budur.

Kripto meselesine kitaplarda özellikle dikkat çekilmekte olup, "kripto kafirlere" işaret edilen bazı ayetler şöyledir.

Kur'an

2/14 O inananlara rastladıklarında "İnandık." derler. Şeytanları ile yalnız kaldıklarında ise "Kesinlikle biz sizinle birlikteyiz, bizler kesinlikle alay edenleriz." derler.

63/4 Ve onları gördüğünde cisimlerinden hoşlanırsın. Eğer konuşurlarsa sözlerini dinlersin. Kesinlikle onlar yaslanmış keresteler gibidirler. Her çığlığı kendilerinin üzerlerine sanarlar. Onlar düşmanlardır. Onlardan çekin, korun. Allah onları öldürsün. Nasıl da döndürülüyorlar.

İncil

40-Matthew-23/4 Ağır ve taşınması güç yükleri bağlayıp başkalarının sırtına yüklerler, kendileriyse bu yükleri taşımak için parmaklarını bile oynatmak istemezler.

40-Matthew-23/27-28 "Vay halinize ey din bilginleri ve Ferisiler, ikiyüzlüler! Siz dıştan güzel görünen, ama içi ölü kemikleri ve her türlü pislikle dolu badanalı mezarlara benzersiniz. Dıştan insanlara doğru görünürsünüz, ama içte ikiyüzlülük ve kötülükle dolusunuz.

40-Matthew-7-15 "Sahte peygamberlerden sakının! Onlar size kuzu postuna bürünerek yaklaşırlar, ama özde yırtıcı kurtlardır. 

41-Mark-12/38-39 İsa öğretirken şöyle dedi: "Uzun kaftanlar içinde dolaşmaktan, meydanlarda selamlanmaktan, havralarda en seçkin yerlere ve şölenlerde başköşelere kurulmaktan hoşlanan din bilginlerinden sakının.

Kurban ve Bayram?

Arapça kökenli olan "Kurban" kelimesi "Karaba" (Yakınlaşmak), "Karib" (Yakın), "Akraba" (Yakınlar, Yakın kişiler) kelimeleriyle ortak KRB kökünden olan ve "Yakınlaşan, Yakınlaştıran" anlamına gelen bir kelimedir. 

Dolayısıyla insanları birbirlerine "yakınlaştıracak" her türlü iyilik faaliyeti (maddi/manevi yardım, ihtiyaçların karşılanması ve hatta güzel bir söz) bir "kurban" niteliği arzetmektedir. "Kurban" kelimesinin ayetlerde kullanımına bir örnek şöyledir.

46/28 Fe lev la nesarahumullezinettehazu min dunillahi KURBANen aliheh bel dallu anhum ve zalike ifkuhum ve ma kanu yefterun

( O halde, o Allah’tan başka YAKINLAŞMA olarak ilah edindikleri onlara yardım etmeli değiller miydi? Bilakis onlardan saptılar. Bu onların uydurma yalanları ve o iftira ettikleriydi. )

Farsça kökenli olan "Bayram" kelimesi ise "Kutlama, Şenlik, Neşe, Sevinç, Sükunet" anlamına gelmektedir.

Özünde "Yakınlaşma Bayramı" olması gereken yani insanlar arasında esasen her zaman olması gereken yakınlaşma, yardımlaşma ve dayanışma hususunu hatırlatma işlevi görmesi gereken bir zaman diliminin "Bayram" adı altında maalesef satanik kan ritüeli niteliğindeki bir "Hayvan Katletme" ve hatta bu yolla gösteriş yapma faaliyetine dönüşmüş olduğu görülmektedir.

Bir başka deyişle "Kurban Bayramı" maalesef, din kisvesi altında icra edilen türlü şeytani faaliyetlerden biri haline gelmiştir.

Kur'an'da böyle bir "hayvan kesme bayram"ından bahis olmadığı gibi, her konuda yakınlaşma ve yardımlaşmanın daim olması gerektiği ifade edilmektedir. Ancak elbette insanlar tarafından belirli bir zaman diliminin "makul sebeple" bayram addedilmesinin de "hatırlatma" işlevi kapsamında faydaları bulunmaktadır. 

Et, Ot ve Su, Yaratıcının maddi varlıklara bahşettiği temel oluşum bileşenleri olmakla birlikte aynı zamanda rızık (var oluş materyali/gıda) olma özelliği de taşımaktadır. Her varlık, yaratılıştaki var oluş sebebini yani bir diğer varlığa fayda sağlama işlevini ifa etmekle yükümlüdür. 

"Bir varlığın var olabilmek için diğer bir varlığı tüketmesi" fenomeni madde planında bir "yok etme" eylemi olarak algılansa de esasen bu, "halden hale geçiş yoluyla tekamül" döngüsünün bir bileşenidir. Bir başka deyişle her "yok oluş", farklı şekilde yeniden "var oluş" anlamına gelmektedir. Yaratılış sistemindeki ruhsal tekamül mekanizması bu düalite döngüsü üzerine kurgulanmıştır. Bu süreçte bitkiler ışığı ve mineralleri, herbivorlar (otçullar) bitkileri, karnivorlar (etçiller) diğer hayvanları, omnivorlar (hepçiller) her şeyi kullanmaktadırlar. Ve bu süreçte "ölüm" adı verilen yok oluş esasen yeni yaşamın hammaddesine yani "olum"a dönüşmektedir. ("Ölüm" ve "Olum" kelimelerinin fonetik benzerliklerinin ardındaki semantik derinlik evvelki bölümlerde incelenmiştir.)

Bu noktada, idrak seviyesi nedeniyle hayvandan ayrışan (ayrışması beklenen!) insanın sınavı, yaşamsal ihtiyacı ile ilgisi olmayan nefsani ve şeytani ihtirasları, zevkleri uğruna "yok etme" eyleminde bulunmamasıdır. Yani "Allah'ın hudutlarını" aşmamasıdır.

Örneğin, "Kuzu Şiş" servisi yapan bir restoran ve bunu sipariş eden bir kişi esasen hududu aşmaktadır. Zira kuzu henüz küçük ve tekamül sürecinin başında olan bir varlıktır. Keza henüz olgunlaşmamış ham bir meyveyi dalından koparan da hududu aşmaktadır. Bu husus, rızık konusuna ve hudutlara değinen aşağıdaki ayette dolaylı olarak yer almaktadır.

5/87 Ey o inananlar, Allah’ın size helal kıldığı temizleri haram kılmayın. Hududu aşmayın. Kesinlikle Allah hududu aşanları sevmez. 

Konu bağlamında çelişkili bir örnek ve ikiyüzlülük niteliği arzeden bir durum da, yukarıda bahsedilen döngü kapsamında "hayvanların kesilmesini nefretle kınayan" ve bu yüzden "Yaratıcıyı suçlayanların" çoğunun "zevkle" et tüketmekte olması durumudur.

Her türlü maddi ve nefsani faaliyeti icra eden, en ufak bir fedakarlık göstermeden kaynakları kullanan, her türlü saygısızlığı ve ahlaksızlığı yapan ancak iş suçlamaya gelince bu yaptıklarından dolayı kendilerini değil de sürekli Yaratıcıyı suçlayanların durumu maalesef çok acınasıdır. Zira bu durumları, yaratılış ile ilgili hiçbir şey bilmediklerinin veya kısıtlı bilgilerinin tüm bilgi olduğunu zannetmelerinin yani esasen bir kara cehalet içinde olduklarının göstergesidir. Ancak elbette onlara da her şey zaman için de öğretilecektir. 

Not: Bu bölümdeki ifadelerin çoğunun evvelki bölümlerde yer alanların tekrarı gibi olmasının sebebi "tekamülün özünün tekrar" olmasından ve insanın da tarih boyunca sürekli aynı hataları tekrar etmesindendir.

Manşet terörü her daim...

Bayrama az bir zaman kala, bugün yani 24.05.2026 tarihinde önde gelen bir basın kuruluşunun sözde meteoroloji haberi şöyle yayınlanmıştır.

Yukarıdaki haberin başlığı ve girizgahı farklı şekilde yayınlanamaz mıydı? Mesela:

"Bayramda sağanak yağışların etkili olması bekleniyor. Meteorolojinin verdiği bilgiye göre ...... "

Ama yayınlanan girizgah şöyle:

"Bayram planlarını SAĞANAK VURACAK! ...

Meteorolojiden tatilcilere KÖTÜ HABER ..."

Hayır! Meteoroloji kötü bir haber vermemektedir! Normal olan bir haber kötüleştirilmeye, kötü haber algısı yaratılmaya çalışılmaktadır. Görevlendirilmiş gibi!? "toplumu sürekli negatif modda tutma" işlevi eksiksiz yapılmaya, habercilik yerine "batıl yorum" ve "mutsuzluk" elçiliği yapılmaya ve birde bundan para kazanmaya çalışılmaktadır.

Sağanak yağış BAYRAM PLANINI neden "VURSUN"?

Sağanak yağışın insanlar için "KÖTÜ HABER" olduğu yargısına nasıl varılmıştır?

Öncelikle "sağanak yağış" baharın ve yazın güzelliklerinden biri olan bir doğa olayıdır. Sağanak yağışın kendisi de sonrası da insana türlü güzellikler sunar.

Bayramlar ise, insanların pozitif frekanslar içine girmek istedikleri, şu acı ve kötülük dolu dünyada "biraz huzur ve mutluluk" aradıkları bir zaman dilimidir. 

Ayrıca haberde bahsedilen "Sar kodlu ALARM" meteorolojik bir terminoloji olmayıp, meteorolojide sadece "Sarı kod" kelime ikilisi kullanılmaktadır. "Alarm" kelimesi medyanın eklemesidir. Ve "Sarı kod"'un durum kategorizasyonundaki konumu da aşağıdaki gibidir.

Yani "Sarı kod", sadece "Dikkatli olunmalı" anlamını içermektedir.

Netice itibarıyla haberin sinsi mealinin ve amacının şu olduğu izlenimi oluşmaktadır.

"Sen mutlu olmak için planlar yapıyorsun ama biz bir şekilde senin o güzel umutlarını kırıp, seni negatif bir ruh haline sokmaya, kalbinin huzursuzluk ve umutsuzluk ile dolmasını sağlamaya çalışıyoruz." 

3/118 ... Sizden sıkıntıyı eksik etmezler. O sizi meşakkatle helak edeni arzularlar. ...

Not: Bu bölüm benzeri hususlar "Manşet terörü" başlıklı bölümlerde örneklendirilmiştir. ("Terör" kelimesinin kökeni Fransızca'daki "Terreur" kelimesidir ki bu kelime "Korku, Panik, Endişe" anlamlarını temsil etmektedir.)

Bilgi Kitabı?!

Bu bölüm, aşağıda logosu yer alan "Dünya Kardeşlik Birliği" ve bu oluşumun kudsiyet atfettiği "Bilgi Kitabı" konusunda iletilen bir yoruma istinaden, çok detaya inmeyen bir cevap olarak yazılmıştır. (Yorum kısmında yeterli alan olmadığı için ayrı bir bölüm oluşturulmuştur.) 

Logodaki üçgenin köşelerinde yer alan O, M ve K harflerine de sırasıyla Allah (O), Muhammed (M) ve İsa (K / Kurtarıcı) anlamları yüklenmiştir!?

Mevlana lakabıyla anılan Celaleddin Rumi'nin yazdığı belirtilen "Mesnevi"* isimli kitabın ilk bölümünde şu cümle yer almaktadır.

“Mesnevi, dinin esaslarının esaslarının esaslarıdır."

Kur'an'ın mevcudiyetine rağmen böyle bir ifadenin kullanılmış olması oldukça düşündürücüdür. 

* En aşağıda linki bulunan "Mesnevide dikkat çeken ifadeler" başlıklı bölüm incelenebilir.

"Dünya Kardeşlik Birliği" isimli oluşumun "Bilgi Kitabı" olarak adlandırdığı yazı derlemesinin ilk bölümünde de benzer cümleler yer almaktadır.

"Bu Kıtalararası yegane Kitaptır."

"Simdi (İLK KİTAP İLE SON KİTAP ARASINDAKi TÜM KİTAPLAR BU KİTAPTA) Birleştirilmiştir."

"Ve Evrene Tek Kutsal Kitap olarak hediye edilmiştir."

"Bu kitabı yazanlar kutsal yerlere kabul edilecektir."

"Kartalların Diyarındaki Merkezi Sisteme gireceklere bu Kitap yol gösterecektir."

Yukarıdaki cümleler incelendiğinde, "Mesnevi" ve "Bilgi Kitabı" olarak isimlendirilmiş olan iki kitabın da diğerlerinden "üstün olduğu", "esas kitap", "yegane kitap olduğu" mesajının verildiği görülmektedir. Oysa ki "birleştiricilik" misyonunun konu edildiği bir felsefi akımda! "diğerine göre üstünlük" kavramının ve iddiasının yer alması özde farklı bir yaklaşımın ve niyetin mevcut olduğu izlenimini vermektedir.

Dikkat edilecek olursa Kur'an ayetlerinde, Kur'an'ın, "kendinden önceki kitapları doğrulayıcı (musaddik)" niteliğinden bahsedilmekte, "üstünlük" veya "yeganelik" vurgusu yapılmamaktadır. Zira yaratılıştan bu yana her topluma haberciler vasıtasıyla bilgiler, kitaplar gönderildiği ayetlerde özellikle belirtilmektedir. 

Dolayısıyla bu her iki kitabın da daha başında "diğerlerinden üstün", "esas olan bu", "bu yeganesi" mealinde mesajlar içermesi, ilahi nizamdaki birleştiricilik ve tevazu ilkesi ile uyum arzetmemekte, aksine belirli bir şahsın veya grubun belirli bir sebeple toplumda farklılaşma, sanal üstünlük tesis etme ve cemaat/tarikat oluşturma çabasının yansıması gibi görünmektedir. Zira mevcut kutsal kitaplar zaten her konuyu ve her kodu içerecek şekilde ve zamandan/mekandan münezzeh olarak bahşedilmişlerdir.

Kitapta, muhtelif örnekleri olan dikkat çekici ifadelerden bazıları şöyledir.

BK'dan : "ALLAH Uludur. O bulunduğu Ortamın Tanrısıdır."

Yaratıcının zamandan ve mekandan münezzeh olduğu gerçeğine rağmen O'nun varlığını ve kudretini "bulunduğu ortam" ifadesiyle sınırlandırmak kavramsal bir tezat oluşturmaktadır. 

BK'dan : "Bizler O'ndan bir parçayız."

Yaratılmış olanın, idrakine sığamayacak olan Yaratıcısının "bir parçası" olması mümkün değildir. Yaratılmış olan ancak Yaratıcısının iradesinin bir tezahürü olabilir. Bu ifade tasavvuftaki klasik "vahdet-i vücud" yaklaşımının bir tezahürü olup, nihayetinde "insan tanrıdır" düşüncesine kapı açmaktadır. (Bu düşünce esasen kitlelerdeki Yaratıcı bilincini ve algısını yok etmek isteyen küreselcilerin, temelinde "şirk" yatan kavramsal tuzağıdır.) Bu hususa bir ayette şöyle değinilmektedir.

43/15 Ve O'NA KULLARINDAN PARÇALAR OLUŞTURDULAR. Kesinlikle insan apaçık inkar edendir.

BK'dan : "ALFA Kotu Direkt RAB Kotudur."

"Alfa", Yunan alfabesinin ilk harfi olup Arapçadaki "Elif"in muadilidir. Arap alfabesinin ilk harfi olan "Elif", hurufu mukatta içinde de yer alan, ayetlerde özel olarak kodlanmış olan ve 'biri / teki" simgeleyen bir harftir ki bu bilgi Kur'an'da zaten mevcuttur.

BK'dan : "Unutmayınız ki, Vücudunuzda Varoluşunuzdan bugüne kadar degişmeyen Üç şeyiniz vardır: Birincisi Ruhunuz - İkincisi Parmak İziniz - Üçüncüsü ise EI yazınızdır."

Öncelikle Kur'an'da "Bilinç" ve "Kelime" kavramlarıyla ilintilendirilen "Ruh", madde aleminin dışında bulunan ancak maddeye tesir göndermek ve madde bedeni kullanmak suretiyle, sonsuz tekamül sürecinde kaba madde planını da deneyimleyen bir varlıktır. Dolayısıyla ruh "değişmeyen" değil, tekamül yolculuğunda daima "değişim" halinde olan bir varlıktır. Ve ruh, "vücuttaki şeylerden biri" değil, madde bedeni (vücudu) kullanan "bilinç"tir. 

.....

.....

Kitaptaki örnekler çoğaltılabilir.

Yukarıda anılan oluşumun önderi addedilen ve "Bilgi Kitabı"'nın kendisine vahyedildiğini ifade eden şahıs ile ilgili basına yansıyan haberler de incelenebilir. (Kitabın dili, üslubu ve kitaptaki kavram tanımlarındaki eksiklikler ve hatalar "vahiy" konusunda şüphe oluşturmaktadır.)

Netice itibarıyla yukarıda yazılanlar durum tespitinden ibarettir. Her birey, mevcut kaynakları okuyarak, detaylı inceleyerek ve birbirleriyle karşılaştırarak doğru olanı kendisi keşfetme yetisine sahiptir ki zaten bu da ilim yolcusu insanın en büyük sınavıdır. 

2/79 Vay o kitabı elleriyle yazanlar ve sonra onu az değere satmak için "Bu Allah’ın indindendir." diyenler için. Vay onlara o elleriyle yazdıklarından ve vay onlara o kazandıklarından. 

40-Matthew-7-15 "Sahte peygamberlerden sakının! Onlar size kuzu postuna bürünerek yaklaşırlar, ama özde yırtıcı kurtlardır. 

Ayrıca bkz.

https://kuranilmi.blogspot.com/2018/12/mesnevi-beyitlerinde-dikkat-ceken.html?m=1

Sebeb ve İkab döngüsü

"Sebeb" (سَبَبً) (Neden, Gerekçe; Vasıta*, Araç) ve "İkab" (عِقَاب) (Sonuç, Netice; Ceza, Yaptırım, Karşılık) kelimeleri yaratılıştaki "düalite" (ikilik) ilkesini temsil eden temel kelimelerdir. Zira yaratılıştaki her olgu bir diğerinin ya sebebi ya da sonucu konumundadır. Bir başka deyişle her olay kendisinden bir öncekinin sonucu, bir sonrakinin ise sebebi niteliğindedir. 

* Vasıta (Araç) kelimesi, "bir sonucun oluşması için gerekli unsur" anlamını yani "Sebep" kelimesinin temsil etmektedir.

Dolayısıyla, "olmak" kökünden türeme olan "olgu / olay" kelimeleri esasen "sebep" veya "sonuç" niteliği arzetmek suretiyle yaratılış döngüsünün bileşenlerini oluşturmaktadırlar.

Kur'an'da "Sebeb" kelimesi 9, "İkab" kelimesi ise 20 kere tekrarlanmaktadır. Bu iki sayının toplamı olan 29 sayısının nümerolojik değerinin düalitenin ve döngünün* sembolü olan 11 sayısı olması dikkat çekmektedir.

* Döngü, "sebebi" düalite ilkesi olan bir "ikab"dır.

Kur'an'da "Sebeb" ve "İkab" kelimelerinin ilk kez yer aldığı ayetler şöyledir.

18/84 İnna mekkenna lehu fil erdi ve ateynahu min kulli şey'in SEBEBA

(اِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْاَرْضِ وَاٰتَيْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباًۙ)

( Kesinlikle biz O'na yerde imkan verdik. O'na SEBEP / VASITA olarak her şeyden verdik.  )

2/196 ..... vettekullahe va'lemu ennellahe şedidul İKAB

(وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُٓوا اَنَّ اللّٰهَ شَد۪يدُ الْ)

( ....... Allah’tan sakının ve bilin ki kesinlikle Allah’ın SONUÇLANDIRMASI / KARŞILIĞI  şiddetlidir. )

Yukarıdaki ayetlerde yer alan "Sebeba" (سَبَباًۙ) ve "İkab" (عِقَابِ۟) kelimelerinin ebced değerleri sırasıyla 65 ve 173 olup, bu sayıların nümerolojik değerleri de 11 olmaktadır.

 "Sebeba" (سَبَباًۙ) : Sin 60 + Be 2 + Be 2 + Elif 1 = 65 ... 6+5 = 11

"İkab" (عِقَابِ۟) : Ayn 70 + Kaf 100 + Elif 1 + Be 2 = 173 ... 1+7+3 = 11

Görüntüler ortaya çıkmış!?

Ne yapalım? Cinayet mi seyredelim?

Basınla ilgili tespitlerden biri de, yine evvelki bölümlerde "Manşet terörü" başlıklarıyla değinildiği üzere "şiddet" içerikli haberlerin bir pazarlama aracına, bir "tıklanma" aracına dönüştürülmüş olmasıdır.

Birkaç gün öncesine ait aşağıda yer alan görselli haber manşeti adeta okurları, esasen suç içeren hazin bir olayı film gibi izlemeye davet eder niteliktedir.

Olay anını içeren görselin tepesinde de dikkat çekecek şekilde, özellikle kırmızı zemin üzerinde "Görüntüler ortaya çıktı."  yazmaktadır. Bu cümle "hadi izlesenize" cümlesiyle eşdeğerdir. Görselin altında ise suçun işleniş şeklinin "detayı" yine kırmızı zemin üzerinde cümleleştirilmiştir.

Bu haber esasen görüntü verilmeden de yayınlanabilecek hatta öyle yayınlanması gereken bir haber niteliğindedir. Dolayısıyla görüntülerin yayınlanmasının tek bir amacı bulunmaktadır. İzletmek ve bu yolla "tıklanma" artırmak ve bu yolla daha fazla reklam geliri elde etmek. Ancak bu yaklaşımın, toplumu ve özellikle gençleri, bilinçaltında şiddete yönlendirdiği gerçeği ihmal edilmektedir.

Bu noktada, zaten yeterince acıya ve hüzne şahit olan toplumun vazifesi ise "izlememek" yani "tıklamamak" olmalıdır. Şayet kalplerde hala temiz bir topluma dönüşüm özlemi mevcut ise .....

Manşetle yanıltmaca ve tıklanmaca!

Evvelki bölümlerde de örneklerle değinildiği üzere basın kuruluşları, bir sosyal medya obsesyonu olan "Tıklanma" hedefi doğrultusunda yalanı ve yanıltmayı bir "pazarlama taktiği" ve bir "kural" haline getirmiş durumdadır. 

Bugüne yayınlanan aşağıdaki haber örneği bazılarınca "önemsiz basit bir detay", "üzerinde durmaya değmez" olarak değerlendirilebilecek dahi olsa esasen açık bir yanıltma ve doğruluktan sapma örneği niteliğindedir. Özellikle "doğruları yazmak" iddiasında olan kuruluşlar için ....

Görüleceği üzere haberin görselli manşetinde yani "tıklanmayı" sağlayacak bölümde ve reklam pop-upları içeren haber sayfasının başlık bölümünde şu cümle yer almaktadır.

"Yol inşaatı yaparken 13 BİN TORBA ALTIN buldular."

Haberin, başlığın altında yer alan içerik bölümü ise şöyledir.

"..... 25 hektarlık alanı kapsayan kazılarda ALTIN ve gümüs sikkeler, Baltık kehribarı ve mücevherlerin yanı sıra 13 BİN TORBA ARKEOLOJİK MAYERYAL gün yüzüne çıkarıldı."

Takdir edilecektir ki "Arkeolojik materyal" başka bir kavram, "Altın" başka bir kavramdır. 

Elbette ki yukarıdaki örnekten çok daha büyük ve vahim olanlarına medyada her gün rastlanmakta olduğu maalesef bir gerçektir. Bu bölümde yukarıdaki örneğin verilmesindeki amaç, doğruluktan sapmanın "büyüğü veya küçüğü" olamayacağının hatırlanmasına vesile olmaktır.

Nur suresinin 15. ayeti konu bağlamında önemli bir mesaj vermektedir.

24/15 .... Onu basit, önemsiz sanıyorsunuz. O Allah’ın indinde büyüktür. 

Adem döngüsü

"Halife" kelimesi, "Halafa" (Ardından gelmek, Arkadan gelmek, Yerine geçmek) fiilinden türeme olup, "Ardıl, Ardından gelen, Arkadan gelen, Yerine geçen" anlamlarını temsil etmektedir.

"İlk" insan olarak anılagelen Adem, esasen, yaklaşık 70000 yıllık bir süreyi kapsayan bir önceki büyük döngüdeki (var oluş - yok oluş döngüsü) insanın yeni büyük döngüdeki "halifesi" konumundadır. Bu gerçeğe Bakara suresinin aşağıdaki ayet grubundaki "Rab - Melek diyaloğu" ile işaret edilmektedir.

2/30 Ve iz kale rabbuke lil melaiketi İNNİ CAİLUN FİL ERDİ HALİFEH kalu e tec'alu fiha men yufsidu fiha ve yesfikud dima ve nahnu nusebbihu bi hamdike ve nukaddisu lek kale inni a'lemu ma la ta'lemun

( Ve zamanında Rab’bin meleklere "Kesinlikle BEN YERDE HALİFE OLUŞTURACAĞIM." dedi. "Biz seni övgünle överken ve seni kutsarken orada bozgun yapan ve kanlar döken birini mi oluşturacaksın?" dediler. "Kesinlikle ben sizin bilmediğinizi bilirim." dedi. )

2/31 Ve alleme ADEM el esmae kulleha summe aradahum alel melaiketi fe kale enbiuni bi esmai haulai in kuntum sadikin

( Ve ADEM'e isimlerin hepsini öğretti. Sonra onları meleklere sundu. "O halde, eğer doğrular iseniz, bunları bana isimleriyle haber verin." dedi. )

2/32 Kalu subhaneke LA İLME LENA İLLA MA ALEMTENA inneke entel alimul hakim

( "Yücesin sen. O BİZE ÖĞRETTİĞİNİN HARİCİNDE BİZE İLİM YOKTUR. Kesinlikle sen bilensin hakimsin." dediler. )

Dikkat edilecek olursa yukarıdaki ayet üçlüsünün ilk ayetindeki Rab'bin ilk cümlesinde "Halk el insan" (İnsan yaratılması) ifadesi değil, "Tecelli el halife" (Halife oluşturulması) ifadesi yer almaktadır. Yani esasen evvelce yaratılmış ve önceki "var oluş - yok oluş" döngülerinde zaten mevcut olan insanın "ardılının / halifesinin oluşturulmasından" bahsedilmektedir. Yani Adem, bir önceki büyük döngüdeki insanın, bir sonraki büyük döngüdeki tekrarıdır, halifesidir.

Zira, "Allah'ın kendilerine öğrettiği bilgiden başka bilgileri olmadığını" ifade eden meleklerin, "Adem'in bozgunculuk yapacağını ve kan dökeceğini" söylemeleri ve "Neden bunu tekrarlıyorsun?" mealinde bir soru yöneltmeleri, döngüleri, evvelki döngülerde insanın varlığını ve gerçekleşen insan kaynaklı olayları biliyor olduklarının göstergesidir. Bu durum yaratılıştaki büyük "var oluş -yok oluş" döngülerinin de teyidi niteliğindedir.

El Semum ... Röntgenium

Röntgenyum, doğal olmayan yani doğada serbest olarak bulunmayan, laboratuvarda yapay olarak üretilen, tüm izotopları kararsız olan tamamen radyoaktif bir elementtir.

Atom numarası 111 olan Röntgenyum ilk kez GSI Helmholtz Centre for Heavy Ion Research tarafından 08.12.1994 tarihinde sentezlenmiştir.

Röntgenium (Rg) sunumunda kullanılan periyodik tablo dekoru

Röntgeniumun ilk adı "Unununium"* (Uuu) olarak belirlenmiş olup, bu isim, Latince "1" anlamına gelen "Un / Unus" kelimesi bağlamında, IUPAC’ın 111 anlamına gelen sistematik geçici kodlamasıydı. ("un, un, un" yani 111)

Resmi keşif sonrasında bu element, yüksek enerjili ve iyonize edici elektromanyetik ışınım olan radyasyon ışınını (X ışını) keşfeden  Alman fizikçi Wilhelm Conrad Röntgen'in soyadı ile adlandırılmıştır. (X ışınına Röntgen ışını da denmektedir.) (Röntgenium = Röntgen (alm.) + ium (element eki) (lat.) )

Radyasyonun temel özelliği dokuların içinden geçebilmesi yani "içe işleyebilmesi"dir ki bu nedenle tıpta vücudun "içini" görüntüleme amaçlı da kullanılmaktadır. İyonize edici yani "elektron eksiltici" radyasyon DNA zincirini kırarak dokularda ve hücrelerde bozunmaya ve kansere sebep olma özelliği taşımaktadır. Ancak tedavi sürecinde, görüntüleme amacıyla uygulanan röntgen ışınlarının hem miktarı, hem de süresi az olduğu için insan vücudundaki olumsuz etkisi ihmal edilebilir seviyede olmaktadır. Radyasyona maruz kalma sürecinde kritik iki parametre maruz kalma süresi ve miktardır.

Kur'an'da bir "azap unsuru" olarak tanımlanan ve "İçe işleyen / İçe işleyen zehir" anlamını taşıyan "El Semum" kelimesinin ayetlerdeki kodlanması Röntgenium ve radyasyon kavramları ile semantik/nümerik uyum  arzetmektedir.

15/27 Ve (1) el (2) canne (3) halakna (4) hu (5) min (6) kablu (7) min (8) nari (9) EL (10) SEMUM (11)

( Ve cin, onu önceden, İÇE İŞLEYEN ateşten yarattık. )

52/27 Fe (1) menne (2) allahu (3) aley (4) na (5) ve (6) veka (7) na (8) azabe (9) EL (10) SEMUM (11)

( Böylece Allah üzerimize nimet verdi ve bizi İÇE İŞLEYEN azaptan korudu. )

- Yukarıdaki ayetlerde "El Semum" ifadesini oluşturan iki kelimenin sıra numaralarındaki sayıların 10 (1+0 = 1) ve 11 olması 111 sayısına işaret gibidir.

11 ve 111 sayılarının "halden hale geçiş" ve "dönüşüm/değişim" kavramlarını simgelemesi, Röntgeniumun atom numarasının 111 olması ve "Semum"un yani radyasyonun, "dokuların içine geçmesi" ve "hücrelerde değişime" sebep olması arasında semantik ve nümerik uyum mevcuttur. "Semum" kelimesi, "Samim" (İç, İç kısım, İçte olan) ve "Samimi" (İçten, İçle ilgili) kelimeleriyle aynı kökten türeme bir kelimedir.

- Semum" (سَمُومٍ) kelimesinin ebced değerinin 11 olması da ayrıca dikkat çekmektedir. (Sin 60 + Mim 40 + Vav 6 + Mim 40 = 146 ... 1+4+6 = 11)

- Röntgenium elementinin ilk kez sentezlendiği yani keşfedildiği tarih olan 08.12.1994 tarihindeki günü ve ayı temsil eden sayılardaki rakamların toplamı da 11 (8+1+2 = 11) olmaktadır.

Not: Evvelki bölümlerde "Semum" kelimesi "Coronavirus" ile ilintili olarak da incelenmiştir.

Tek kalp tek ilah...

33/4 33/4 Ma cealellahu li raculin min KALBEYNİ fi cevfih ...

(Allah erkek için çukurun boşluğunda İKİ KALP oluşturmadı. ... )

Ayetlerdeki her bir cümle, ait olduğu ayet içinde, kendisinden sonra gelen cümle veya cümleler ile semantik ilişkide olabildiği gibi, tek başına da ayrı bir anlam evrenini temsil edebilmektedir. Tıpkı her kelime ve hatta her harf gibi...

Ahzab suresinin yukarıdaki ayetinde yer alan "Kalbeyni" (İki kalp) ifadesi vasıtasıyla, şirk kavramına teşbihi (sembolik) olarak işaret edilmektedir. Yani, insanın hem Yaratıcı'ya inancı olduğunu beyan edip, hem de "kibir"in meşhur üçlüsünün (Riyaset, Mülkiyet, Şehvet) peşinden koşmasının şirkten öte bir şey olmayacağı bildirilmektedir. Dolayısıyla bu teşbih, "Munafık" (İki Yüzlü) sıfatına da atıfta bulunmaktadır.

İncil'in aşağıdaki ayeti de konu bağlamında açık ifade içermektedir.

42-Luke-16-13 "Hiçbir hizmetçi iki efendiye hizmet edemez. Ya birinden nefret edip öbürünü sever, ya da birine bağlanıp öbürünü hor görür. SİZ HEM TANRI'YA, HEM PARAYA KULLUK EDEMEZSİNİZ."

Kur'an'ın aşağıdaki ayetinde, sembolü "Kalp"* olan "Sevgi" kelimesine vurgu yapılmakta ve iyilik düşmanlarına sevgi beslemenin, Allah sevgisinden yoksun olmak anlamına geldiği dolaylı olarak vurgulanmaktadır. (*Kalp, ruhun/bilincin/aklın da sembolüdür.) 

60/1 Ey o inananlar, DÜŞMANLARIMI ve düşmanlarınızı dostlar edinmeyin. ONLARA SEVGİ ATIYORSUNUZ. ...

Aşağıdaki ayette ise "yaptıkları kötülüklerin" bilincinde olmalarına rağmen "iyilik yapıyor" algısı yaratmaya çalışan "iki kalpli"lere işaret edilmektedir.

42-Luke-16-15 O da onlara şöyle dedi: "SİZ İNSANLAR ÖNÜNDE KENDİNİZİ TEMİZE ÇIKARIYORSUNUZ, ama TANRI KALPLERİNİZİ BİLİYOR. İNSANLARIN GURURLANDIKLARI NE VARSA, TANRI'YA İĞRENÇ GELİR.

Yukarıdaki ayetin son cümlesi ise aşağıdaki Kur'an ayetiyle aynı mesajı mesajı vermekte yani "nefsin hoşlandığının esasen kötü olduğunu" bildirmektedir. 

47/14 O halde, Rab’binden deliller üzerinde olan kimse, ona KÖTÜ İŞLERİ SÜSLÜ GÖSTERİLEN ve onların HEVESLERİNE TABİ OLAN kimse gibi olur mu? 

Aşağıdaki ayet ise "Nefsine hakim olmak." ifadesinin anlamına da açıklık getirmektedir.

12/53 ... NEFS* KESİNLİKLE KÖTÜLÜĞÜ EMREDER. ...

*"Nefs" kelimesi, ruhun madde ile teması sonucunda yani ruhun, maddi bir olgu olan bedene tesir iletmesi sonucunda oluşan idrakli varlık insanı temsil eden bir kelimedir. Nefs, ruhun, maddenin düşük frekansına maruz kalmasına sebep olan bir olgudur ki ruhun en büyük sınavı da bu düşük frekanslara kapılmamak, böylelikle tekamül ederek kendisini madde prangasından kurtarabilmektir.

Değinilecek bir konu!

Bu bölüm, önemli bir konuya temas edilen ancak son kısmı ifade sorunu içeren bir yorum mesajına atfen yazılmıştır. 

Yorum mesajının ifade sorunu içermeyen kısmı şöyledir.

“İslam'ın Venüs gezegeniyle olan ilişkisine neden değinmiyorsun? Müslümanlar, beş sayısıyla özdeşleştirilen Venüs gezegeniyle kendilerini özdeşleştirirler. Günde beş vakit namaz kılarlar ve İslam'ın beş şartına uyarlar; kutsal günleri Cuma, yani Venüs Günü'dür. Bazı camilerin tepesinde hilal ve beş köşeli yıldız görebilirsiniz. Sabah namazının ilk namazı olan Fecr, Venüs'ün Mekke'de ufukta göründüğü zaman kılınır.”

Özü ve gerçeği saptırmak, manipüle etmek ve aracı amaca dönüştürmek hedefi doğrultusunda, olgulara, sayılara, şekillere negatif anlamlar yüklenmek suretiyle kullanılagelen sembolizme ve kitlelere empoze edilen satanik/ritüalistik  uygulamalara her toplumda rastlamak mümkündür. Öte yandan, yaratılıştan bu yana din kisvesi altında sürdürülegelen kötülüklerin mevcudiyeti de herkesin malumudur. Bu noktada insanın değerlendirmesi gereken en kritik husus, kapıldığı bir düşüncede veya giriştiği bir eylemde, kalbine de kodlanmış olan kitap ilminin özünden yani “din” adı verilen kavramın nihai ve tek amacı olan “sevgi, iyilik, doğruluk, bilgelik, yüksek ahlak”  niteliklerinden uzaklaşıp uzaklaşmadığıdır. 

Tekil kişiyi niteleyen bir sıfat gibi kullanılagelen “Müslüman” kelimesi, “Seleme” (Teslim olmak, Barışa girmek, Kurtulmak, Selamete ermek) fiilinden türeme bir sıfat olan “Muslim” (Teslim olan, Barışçıl olan, Kurtulan, Selamete eren) kelimesinin sonuna Farsça çoğul eki olan “-an” ekinin gelmesiyle oluşturulmuş bir kelimedir. Dolayısıyla bu kelime, bu haliyle “Muslimler” anlamını taşımakta olup, kelimenin tekil kişiyi temsil edecek şekilde doğru kullanımı "Muslim" formudur. 

“Muslim” kelimesi, “sevgiye, iyiliğe, doğruluğa, bilgeliğe, yüksek ahlaka” kendini adamış yani “teslim etmiş” kişi anlamını temsil etmektedir. Zaten “İnanç” veya “Allah inancı” olarak ifade edilen kavramların özü de bu kavramlara olan inançtır. Bir başka deyişle konu, sorgulanması dahi abes olan Yaratıcı’nın varlığına inanç değil, O’nun yönlendirdiği, yukarıda belirtilen kavramlara olan inançtır. 

Dolayısıyla “Muslim” kelimesi, toplumları bölmek ve ayırmak amacıyla, sanki farklı dinlerin isimleriymiş gibi kitlelere telkin edilegelen ve haberci isimlerinden türeme olan “Hristiyan”, “Musevi” kelimelerinden münezzeh, "birleyici, birleştirici” bir kavramdır. Yunanca kökenli olan “Hristiyan” kelimesi “Mesihçi/Mesih takipçisi/Mesheden yanlısı” (İsacı), İbrani köklü ve Arapça son ekli olan “Musevi” kelimesi ise “Musacı/Musa takipçisi” anlamlarına gelmektedir. Her ikisi de Hz. Muhammed ve diğer adı bilinen/bilinmeyen birçok haberci gibi tek Yaratıcı’nın habercisi olduklarına ve tek bir öğretiyi, bilgiyi aktardıklarına göre toplumların bu şahsiyetlerin isimleri üzerinden ayrışması/ayrıştırılması, “tarikatleşmeden” öte bir sonuç oluşturmamaktadır ki bu da kaçınılması gereken bir husus olarak kitapta özellikle vurgulanmaktadır.

Evvelki bölümlerde de sıklıkla değinildiği üzere, yaratılıştaki düalite ilkesi bağlamında, sayılar ve semboller kendilerine yüklenen anlamlar itibarıyla tesir gösterirler. Örneğin İncil’de yer alan ve “insanı simgeleyen canavarın sayısı” olarak nitelenen “666” sayısı tek başına kötü bir matematiksel değer, kötü bir sayı mıdır? Son bölümde de değinilen ve esasen bir hayvan uzvu olan “boynuz” tek başına kötü bir olgu mudur? Satanizmin sembolü addedilen “beş köşeli yıldız” kötü bir geometrik şekil midir? Venüs kötü bir gezegen midir? Davut Yıldızı olarak bilinen ve ters yönde içiçe geçmiş iki üçgenden oluşan sembol kötü bir geometrik şekil midir? Bu noktada önemli olan, herhangi bir sayının veya figürün hangi anlamı temsil etmek üzere ve hangi niyetle kodlandığıdır. Bu bağlamda örneğin güzel bir çiçek olarak algılanan "gül" de negatif anlamlar atfedilerek kodlandığında ve telkin edildiğinde farklı algılara ve hislere kapı açabilme potansiyeline sahiptir ki okült satanik cemiyetlerin taktiği de budur.

Mu’minun suresinin aşağıdaki ayetinde “olgulara kötü anlam yükleyerek” yani "negatif tesirli sembolizm" yaparak insanlığa tuzaklar  kuranlara işaret edilmekte olup, bu kötü tesirlerden korunmanın yegane yolunun "iyilik/güzellik" yapmak olduğu da belirtilmektedir. 

23/96 İdfa’billeti hiye ahsenus SEYYİEH NAHNU A'LEMU BİMA YASİFUN

( KÖTÜLÜĞÜ o en güzeliyle sav. O VASFETTİKLERİNİ / NİTELEMELERİNİ BİZ BİLİRİZ. )

Netice itibarıyla, ruhsal veya maddesel nitelik arzeden “yaratılmış” herhangi bir varlığa “Yaratıcı”ymış gibi kudsiyet atfetmek suretiyle o varlığı ilahlaştıran, farklı niyetler ve beklentiler ile obsesif ritüellerde bulunan, nefsani menfaatler uğruna her türlü kötülüğü mubah addeden herhangi bir insan veya toplum, hangi isim, sıfat veya ünvan altında olursa olsun, şeytani bir insandır / şeytani bir toplumdur.

Seni “Kerata” seni!

Genellikle çocuklar için “yaramaz, afacan, ele avuca sığmayan, sorunlar yaratan ama sevilen” anlamında kullanılan “Kerata” kelimesinin kökeni Yunanca “Keratos” (Boynuz) kelimesine dayanmaktadır.

“Ayakkabı çekeceği” anlamında kullanılan “Kerata” kelimesinin kökeni de yine “Keratos” (Boynuz) kelimesidir. Zira İngilizcede “Ayakkabı çekeceği” anlamında kullanılan “Shoehorn” kelimesinin kök anlamı “Ayakkabı Boynuzu”’dur. (shoehorn = shoe (ayakkabı) + horn (boynuz) )

 “Keratos” (Boynuz) kelimesi, tarih boyunca gücü, cinselliği, vahşi doğayı, günahı, bozgunculuğu, aldatmayı, kontrol edilemeyen dürtüleri, nefsani arzuları simgeleyen bir sembol olmuş ve özellikle Orta Çağ’dan itibaren, yoğun olarak “şeytan” sıfatının temsili sembolü olarak kullanılagelmiştir.

 “Aldatmak; Eşini aldatmak” anlamını temsil etmek üzere mecazi olarak “Boynuzlamak” fiilinin kullanılması da kökendeki “şeytaniyet” kavramına dayanmaktadır.

 “Keratos” (Boynuz) kelimesi, 19. Yüzyılda, Fransız okültist Éliphas Lévi tarafından, şeytanın sembolik  tasviri olarak karakterize edilen “Baphomet”* figüründe de kullanılmıştır. Ezoterik okültizmde “İki boynuz” figürüne “düalite (ikilik)”, “karşıtlık”, “muhalefet” anlamı da yüklenmektedir.

(*Baphomet = Arapça “Muhammed” (Övülmüş) kelimesinin farklı telaffuz edilmiş hali)

Baphomet figürü

“Boynuz” kelimesi, kutsal kitaplarda da “güç, kudret; soy, nesil” anlamlarını simgeleyecek şekilde yer almaktadır.

Tevrat;

2-Çıkış-27-2 Dört üst köşesine kendinden BOYNUZLAR yaparak hepsini tunçla kapla.

5-Tesniye-33-17 İlk doğan bir boğa kadar Görkemlidir o; BOYNUZLARI yaban öküzünün BOYNUZLARI gibidir. Bu BOYNUZLARLA ulusları, Yeryüzünün dört bucağındaki ulusları yaralayacak. İşte böyledir Efrayim'in on binleri, İşte bunlardır Manaşşe'nin binleri."

İncil;

66-Vahiy-12-3  Ardından gökte başka bir belirti göründü: Yedi başlı, on BOYNUZLU, kızıl renkli büyük bir ejderhaydı bu. Yedi başında yedi taç vardı.

66-Vahiy-17-3  Bundan sonra melek beni Ruh'un yönetiminde çöle götürdü. Orada yedi başlı, on BOYNUZLU, üzeri küfür niteliğinde adlarla kaplı kırmızı bir canavarın üstüne oturmuş bir kadın gördüm.

66-Vahiy-17-7  Melek bana, "Neden şaştın?" diye sordu. "Kadının ve onu taşıyan yedi başlı, on BOYNUZLU canavarın sırrını ben sana açıklayayım.

66-Vahiy-17-12  Gördüğün on BOYNUZ henüz egemenlik sürmemiş on kraldır; canavarla birlikte bir saat egemenlik sürmek üzere yetki alacaklar.

Kur’an’da ise “Boynuz” kelimesi, “Çağ, Dönem; Nesil, Soy; Boynuz” gibi çoklu anlamları olan “Karn” kelimesiyle temsil edilmektedir ki bu kelime batı dillerindeki “Horn / Corne / Horn” (Boynuz) (ing., fra., alm.) kelimeleriyle ortak kökendendir. Keza “Klakson” anlamında kullanılan “Korna” kelimesi de aynı kökenden olup, semantik olarak “ses çıkaran boru” olarak kullanılan “boynuz” ile ilintilidir. “InCARNation” (Bedenlenme, Etlenme, Soylanma) kelimesindeki kök olan “carn” kelimesi de aynı etimolojik  bağlamda bir başka örnek niteliğindedir.

18/83 Ve yes'eluneke an zil KARNeyn* kul seetlu aleykum minhu zikra

(Ve sana ZÜLKARNEYN'den, İKİ BOYNUZLUdan sual ediyorlar. De ki: "Size ondan hatırlatma okuyacağım.")

*karneyn = karn (boynuz; soy, nesil) + eyn (iki)

6/6 .... ve enşe'na min ba'dihim KARNEN aharin

( ..... ve onlardan sonra diğer NESİLİ inşa ettik. )